قبلا هم گفته بودم زندگی سهم من و توست اگر بگذارند ! یادت هست ؟ گذاشتند ؟
قبلا هم گفته بودم اگر من و تو , ما باشیم به آنچه می خواهیم میرسیم ! نگفته بودم ؟
قبلا هن گفته بودم زندگی بی تو سراب است ! نگفته بودم ؟ خوب حالا می گویم ! زندگی بی تو سراب است ! می گویم و تکرار می کنم و می نویسم تا همیشه یادم بماند ! تو هم یادت هست ؟
من را می شناسی ؟ من همانم که گفتی زندگی بی تو سراب است !
راستی این را من گفتم یا تو گفتی ؟
مهم نیست ! ما گفتیم ! ما گفتیم و تکرار کردیم وو یادمان بود و یادمان هست ولی مورد عملش قرارندادیم !
اصلا تو کیستی ؟
هان یادم آمد تو همانی که روزی آمدی و ماندی و رفتی ! و من همانم که آمدم  و ماندم و ماندم !
یادت هست ؟

می خواهم برایت بنویسم. اما مانده ام که از چه چیز و از چه کسی بنویسم؟

لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ... تا بدانی نبودنت آزارم می دهد ... لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان ... كه از قلبم بر قلم و كاغذ می چكد لمس کن گونه هایم را که خیس اشك است و پُر شیار ... لمس کن لحظه هایم را

رسم زندگی این است ، یکروز کسی را دوست داری و روز بعد تنهایی به همین سادگی او رفته است و همه چیز تمام شده است مثل یک مهمانی که به آخر میرسد و تو به حال خود رها می شوی . چرا غمگینی این رسم زندگیست تو نمی توانی آن را تغییر دهی پس تنها آوازی بخوان . این تنها کاریست که از تو برمی آید آوازی بخوان

چه صادقانه پذیرفتم

عاشق دیوونگیم !!!
چون فقط دیوونست که بیخیاله دنیاست !!!
همه بهش سنگ میزنن !!!
ولی اون فقط میخنده !!!
و چون فقط میخنده !!!
همه بهش سنگ میزنن !!!!!
ولی نمیدونم چرا !!!!!
من به هرکسی لبخند میزنم !!!!
به خودم سنگ نمیزنه !!!!
به دلم سنگ میزنه !!!!!!
و روز به روز دل من بیشتر شکسته میشه !!!!
الان دیگه چیزی ازش نمونده !!!!
من موندم و یه دل شکسته !!!
دلم التماسم میکنه !!!
میگه خسته شدم ازت !!!
میگه از اینکه منو به نگاه ها دادی ازت بیزارم !!!
چکار کنم خووووو !!!!
زود باورم !!!!
سادم !!!!
ببخش منو ای دله شکسته من !!!!
دل به هرکی دادم از سادگی دادم !!!
زندگیمو با دل دادگی باختم !!!!
دیگه بهت قول میدم دل ساده من !!!
که پیشه خودم نگهت دارم !!!!
و دیگه به کسی ندمت !!!!
شایدم یه روز یکی پیدا بشه دل شکسته بخره !!!
ولی نه با پول !!!
نه با نگاه !!!
نه با حرف !!!
با دل شکسته...... !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

سلام ؛ حال من خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند ... با این همه اگر عمری باقی بود ، طوری از کنار زندگی می گذرم، که نه دل کسی در سینه بلرزد، و نه این دل نا ماندگار بی درمانم ... تا یادم نرفته است بنویسم : دیشب در حوالی خواب هایم، سال پر بارانی بود... خواب باران و پاییزی نیامده را دیدم دعا کردم که بیایی، با من کنار پنجره بمانی، باران ببارد اما دریغ که رفتن، راز غریب این زندگیست رفتی پیش از آن که باران ببارد ... می دانم، دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است! انگار که تعبیر همه رفتن ها، هرگز باز نیامدن است بی پرده بگویمت : می خواهم تنها بمانم در را پشت سرت ببند بی قرارم، می خواهم بروم، می خواهم بمانم ؟! هذیان می گویم ! نمی دانم... نه عزیزم، نامه ام باید کوتاه باشد، ساده باشد، بی کنایه و ابهام پس از نو می نویسم : سلام ! حال من خوب است اما تو باور نکن ...

سلام ؛ حال من خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند ... با این همه اگر عمری باقی بود ، طوری از کنار زندگی می گذرم، که نه دل کسی در سینه بلرزد، و نه این دل نا ماندگار بی درمانم ... تا یادم نرفته است بنویسم : دیشب در حوالی خواب هایم، سال پر بارانی بود... خواب باران و پاییزی نیامده را دیدم دعا کردم که بیایی، با من کنار پنجره بمانی، باران ببارد اما دریغ که رفتن، راز غریب این زندگیست رفتی پیش از آن که باران ببارد ... می دانم، دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است! انگار که تعبیر همه رفتن ها، هرگز باز نیامدن است بی پرده بگویمت : می خواهم تنها بمانم در را پشت سرت ببند بی قرارم، می خواهم بروم، می خواهم بمانم ؟! هذیان می گویم ! نمی دانم... نه عزیزم، نامه ام باید کوتاه باشد، ساده باشد، بی کنایه و ابهام پس از نو می نویسم : سلام ! حال من خوب است اما تو باور نکن ...

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی تمامی ذرات وجودت عشق را فریاد می کرد اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم چشمهایم را می شستی و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من می دوختی تا من بر سکوت نگاه تو رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم ای کاش می دانستی ای کاش اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی گر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم لحظه ای مرا نمی آزردی که این غریبه ی تنها , جز نگاه معصومت پنجره ای و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد ای کاش می دانستی ای کاش اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه چیز را فدایم می کردی همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای و سال ها برایش گریسته ای اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی غرورت را ...... قلبت را ...... حرفت را اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم دوستم می داشتی همچون عشق که عاشقانش را دوست می دارد کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم و مرا از این عذاب رها می کردی ای کاش تمام اینها را می دانستی ای کاش ....

چند تا دوسم داري ؟